Najnowsze komentarze
 
2016-10-26 17:05
Roki123 do wpisu:
Wzór odowłania - zaniżony uszczerbek na zdrowiu
Witam mam podobną sytuację na skutek omdlenia jak się dalej potyczyła twoja sytuacja Ziomek?
 
2016-09-20 21:05
Ziomek do wpisu:
Wzór odowłania - zaniżony uszczerbek na zdrowiu
Ja mam inny problem. Jestem uczniem,ale doznałem poważnego urazu na skutek omdlenia, które[...]
 
2016-08-24 08:25
jarekg3 do wpisu:
Wzór odowłania - zaniżony uszczerbek na zdrowiu
Ten wzór to jak światełko w tunelu.człowiek czasami walcząc z urzędami, instytucjami itp.,nie[...]


O mnie


Kategorie Bloga


Moje linki



odszkodowania powypadkowe

odszkodowanie

2009-04-27 11:14
 Oceń wpis
   

Adam Kowalski                                                             Warszawa, dnia 12 kwietnia 2009 r.
ul. Długa
00-900 Warszawa

Ds. 169/09
                                                                                   Do
                                                                                   Sądu Okręgowego
                                                                                   w Warszawie

                                                                                    za pośrednictwem

                                                                                   Sądu Rejonowego
                                                                                        W Warszawie

                                                                 Zażalenie
                     na postanowienie Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2009 r.
                        o zastosowaniu tymczasowego aresztowania


W imieniu własnym wnoszę o:
1. zmianę zaskarżonego postanowienia i nieuwzględnienie wniosku prokuratora o zastosowaniu tymczasowego aresztowania,
2. jego ewentualne uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Uzasadnienie
Przedstawiono mi zarzut popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 1 k.k. Sąd Rejonowy, uznając potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania zastosował wobec mnie areszt tymczasowy.
Jak wiadomo wszystkie środki zapobiegawcze można stosować w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a wyjątkowo także w celu zapobiegnięcia popełnieniu przez oskarżonego nowego ciężkiego przestępstwa. Tymczasowe aresztowanie może nastąpić, gdy zachodzi uzasadniona obawa ucieczki lub ukrywania się oskarżonego, zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne. Ponadto, gdy oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania może być uzasadniona grożącą oskarżonemu surową karą.
W moim przypadku nie istnieje obawa ucieczki i mataczenia. Nie utrudniam postępowania, wręcz przeciwnie sam zgłosiłem się do prokuratury i przekazałem cały materiał dowodowy. Podczas przesłuchania w sposób pełny i szczery wyjaśniłem okoliczności popełnienia przestępstwa podając wszystkie dowody, fakty i tło zajścia. Uważam, że w moim przypadku zagrożenie karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat również nie daje podstaw do zastosowania tymczasowego aresztowania. Jak wskazuje doktryna: „zarzut popełnienia przestępstwa, zagrożonego taką karą nie jest samodzielną podstawą tymczasowego aresztowania. Świadczy o tym wyraźnie odwołanie się przez ustawę do „celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania”. Tylko groźba ucieczki lub matactwa, bardzo szeroko określone w art.258§1 kpk, mogą zagrozić prawidłowości postępowania. Wniosek stąd, że zarzut lub skazanie, o jakich mówi art.258§2, są tylko faktami stwarzającymi wspomniane już domniemanie. Innymi słowy - wolno uzasadnić tymi faktami stosowanie tymczasowego aresztowania, ale nie wolno nigdy zastosować tymczasowego aresztowania tylko z powodu zaistnienia choćby jednego z trzech faktów. art. 258§2 należy zatem interpretować w duchu funkcji prewencyjnej, a nie represyjnej”. - tak S. Waltoś, Proces Karny. Zarys systemu., Warszawa 2001, s.417.
Podobnie T. Grzegorczyk, J. Tylman, Polskie Postępowanie Karne, Warszawa 2001, s.543: ”Dopuszcza się możliwość zastosowania tymczasowego aresztowania gdy oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni lub ciężkiego występku..., wówczas bowiem potrzeba zastosowania środka zapobiegawczego w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania (chodzi zatem o osiągnięcie celu procesowego) może być uzasadniona grożącą oskarżonemu (ostateczną) wysoką karą (można przypuszczać, że z obawy przed surowym ukaraniem oskarżony będzie podejmował próbę ucieczki)”.
W moim przypadku nie zachodzi żadna z podstaw do zastosowania tymczasowego aresztowania. Sam zgłosiłem się do prokuratury, 02 kwietnia, po wyjściu ze szpitala, zgodnie z umowa zgłosiłem się na policję. Odesłano mnie jednak i kazano zgłosić się po świętach co uczyniłem. Także podczas pobytu w szpitalu byłem na przepustce 10 godzin. Miałem zatem aż nadto okazji by wyjechać w nieznanym kierunku, opuścić stałe miejsce pobytu, nie stawiać się na wezwania.
Ponadto staram się jak najszybciej naprawić wyrządzoną pokrzywdzonym szkodę. Na dzień dzisiejszy oddałem już pokrzywdzonym ponad 8.000 zł. Zastosowanie wobec mnie tymczasowego aresztowania uniemożliwi mi naprawienie wyrządzonej szkody.
Także sytuacja rodzinna uzasadnia tezę, że nie będę się ukrywał - jestem żonaty, mam 9 letnią córkę a moja praca stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny.
Nie zgadzam się również z kwalifikacja prawną czynu przyjęta przez prokuratora, tj. oszustwo. W moim przekonaniu powinien być mi przedstawiony zarzut przywłaszczenia powierzonej rzeczy ruchomej, które to przestępstwo jest zagrożone o wiele niższą karą. W identycznych przypadkach, osobom, które postąpiły w identyczny sposób jak ja postawiono zarzuty przywłaszczenia i zostały one skazane za przywłaszczenie.
Prokurator przyjął umyślny zamiar, wywodząc go ze skutku i nie badając jak do tego skutku doszło. Przypisując popełnienie występku oszustwa wymagane jest uprawdopodobnienie zamiaru umyślnego, kierunkowego, o szczególnym zabarwieniu. Oszukańcze czynności sprawcy nie mogą być przyjmowane jako wynik dedukcji za skutku..
Tymczasowe aresztowanie jest najsurowszym środkiem zapobiegawczym, gdyż wiąże się z pozbawieniem wolności osoby przed prawomocnym wyrokiem. Wobec powyższego tymczasowe aresztowania nigdy nie może zastępować kary pozbawienia wolności i może być stosowane wyłącznie dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania przygotowawczego. Przepis art.257§ kpk stanowi, że tymczasowego aresztowania nie stosuje się, jeżeli wystarczający jest inny środek zapobiegawczy. Sąd stosujący tymczasowe aresztowanie musi wykazać, że tymczasowe aresztowanie jest w danych okolicznościach środkiem koniecznym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i jego zastąpienie innymi środkami zapobiegawczymi nie byłoby wystarczające.
W mojej sprawie nie zachodzi obawa matactwa, ucieczki lub ukrywania się. Sam zgłosiłem przestępstwo do prokuratury i złożyłem wyczerpujące wyjaśnienia. dlatego też uważam, że w moim przypadku stosowanie tymczasowego aresztowania jest nieuzasadnione.

 

 

kategoria: odszkodowania